2023 (eigen beheer)
De Russische band Sun Q heeft het moeilijk in eigen land, de reden daartoe laat zich raden. Het ging allemaal zo lekker voorspoedig. Tijdens de opnames voor “Myth”, hun tweede album, heeft men diverse studio’s in Rusland bezocht, op zoek naar zeldzame synthesizers en opnameapparatuur. Het tekent de drang om apart te zijn, niet dat de band wereldvreemde muziek maakt. Hun psychedelische garage- en stonerrock is namelijk best goed te behappen, zeker omdat de muziek is verrijkt met strijkers, blazers, koor en allerlei inheemse percussie-instrumenten. Net nadat alles opgenomen was verkasten zangeres Elena Tiron en multi-instrumentalist Ivan Shalimov (het hart van de band) noodgedwongen naar het buitenland. Vanuit Turkije en Moldavië keken de twee toe hoe het album in Engeland afgemixt werd en in de VS gemasterd.
“Myth” laat negen nummers horen die de eigenzinnigheid van de muzikanten keurig verpakt in compacte nummers die eigenlijk gewoon blues zijn. Het is allemaal net een tikkeltje anders dan dat je doorgaans hoort. De bevlogen gitaarberoeringen in opener Jane Doe hebben net dat vuige randje, de basgitaar klinkt vol, de blazers hebben kracht en de zang van Tiron ademt hartstocht. Het kan ook anders. Children Singing is een meeslepende aangelegenheid vol dynamiekverschillen. Met name de rustige zangpartijen zijn betoverend.
Sun Q is er de band naar om zich ook een keer lelijk te vergalopperen. Aan Tree dan die twijfelachtige eer, de partijen zijn te nadrukkelijk aanwezig. Het daaropvolgende Animals daarentegen blinkt uit door een opzwepend ritme en de Sinead O’Connor-achtige stem van Tiron.
Het goede van de songs is dat ze nergens vervallen in oeverloosheid en altijd to the point zijn. In Dionysus is het de krachtige manier van spelen die de compositie kenmerkt, terwijl Tiron haar meest pakkende zanglijn van het album laat horen. I Am The Sun en Still Searching For The Skulls hebben een ingetogen karakter waarin ook plaats is voor bombastische momenten. Een nummer als Crystal Doors is met z’n progressieve inhoud de exact juiste afsluiter van het geheel.
“Myth” is een album dat met hartstocht is gemaakt. Het resultaat mag dan wel niet alledaags zijn, het album verdient desalniettemin je aandacht.
© Dick van der Heijde 2024