1979 (Polydor)
In mei 1979 verschijnt “Images At Twilight”, het tweede album van de Canadese progband Saga. Hoewel het werkstuk de grandeur van hun latere platen nog wat mist, is het toch een onmisbare schakel in de geschiedenis van de band. Met nummers als de imposante allemansvriend You’re Not Alone, de prachtige ballade Images (Chapter One) en het pakkende Mouse In A Maze zorgen ze ervoor dat de wereld aan hun voeten is gaan liggen.
Laten we het eerst eens over de toenmalige samenstelling van de band hebben. Bijna iedereen van de klassieke bezetting is op het album aanwezig, te weten zanger Michael Sadler, de meesterlijke gitarist Ian Crichton, broer Jim op basgitaar en drummer Steve Negus. Alleen toetsenist Greg Chadd is een afwijkende naam. Het is een testosteronbom aan talent, dit aanstormende vijftal muzikanten. Het verblijf van Chadd bij de band was van korte duur. De sessie muzikant trad in december 1978 toe tot Saga nadat de oorspronkelijke toetsenist Peter Rochon het gezelschap had verlaten. Chadd verliet de band alweer in augustus 1979. Hij kan met trots terugkijken op zijn inbreng.
Door de jaren heen zijn de synchrone loopjes van gitaar, toetsen en drums wel het ‘unique sellingpoint’ van Saga gebleken. Op “Images At Twilight” zijn deze nog niet zo aanwezig en dat heeft alles te maken met de speelstijl van Chadd ten opzichte van diens virtuoze opvolger Jim Gilmour. Chadd is meer bezig met akkoordmatige brasspartijen, niet dat dat verkeerd is. Zijn spel grijpt prima ineen met de gitaarfratsen van Ian Crichton en dat maakt de tamelijk eenvoudige composities woest aantrekkelijk. Tel daarbij op dat de zang van Sadler van absolute wereldklasse is en de tot de verbeelding sprekende teksten met hun oneliner-achtige refreinen snijden heel veel hout. Het wordt allemaal geweldig in het gareel gehouden door het dynamische spel van de ritmetandem Crichton-Negus. We gaan er voor.
Saga weet als geen ander hoe ze van hun progressieve rock compacte songs moeten maken. De eerste drie nummers laten perfect horen hoe concessieloos de Canadezen zijn. Het vlotte It’s Time (Chapter Three) bevat veel uitbundigheid welke terug te horen is in diepe bassen, vrolijke toetsen en een lekker slepende gitaarsolo. In See Them Smile kiest Saga voor een wat luchtiger geluid door o.a. te experimenteren met een Vocoder. Met het duel tussen gitaar en toetsen doet Saga de titel echt eer aan. Ik word er blij van. Het hoekige Slow Motion is ook zo’n fijne aanwezigheid. De licht funky basgitaar maakt het een ideale opwarmer voor één van Saga’s beste nummers, You’re Not Alone. Wat een klassesong brengt de band hier. Werkelijk alles klopt, de dynamiek, het samenspel, de solospot, het fantastische slot. Het is vooral een nummer dat intrigeert. Vanaf de laatste tonen wil je eigenlijk maar één ding: linea recta naar kant B.
Saga is één van de weinige bands waar uptempo nummers er bij mij in gaan als koek. Dit omdat de spelvreugde er van af druipt en omdat alles zo strak als de neten is. De muziek van de Canadezen zit vol met wel getimede tempo- en sfeerwisselingen die je oortjes gespitst houden. Het fijne is dat deze allemaal zinnig zijn. Nummers als Take It Or Leave It en Hot To Cold zijn wat dat betreft dan ook prima voorbeelden. Tussen deze twee nummers door komt Saga met de ballade der ballades, Images (Chapter One). Saga komt hier met o.a. piano, vluchtige synthesizerlijnen, de innemende stem van Michael Sadler, stemmige akoestische gitaar en een hyper bombastische finale vol diepe Moog- en brassgeluiden. Dat het afsluitende Mouse In A Maze een leuk a capella intro heeft en dat de rest van het nummer allemaal buitengewoon aanstekelijk is mag je aannemen maar dat de daverende drums aan het eind fantastisch zijn zal je toch echt zelf moeten ervaren.
Saga heeft met Images At Twilight een uitstekend tweede album gemaakt. Het is een werkstuk met nul dieptepunten en een aantal magische momenten. Very oke.
© Dick van der Heijde 2024