2024 (eigen beheer)
Steve Hackett noemde Nick Fletcher de beste jazzrockgitarist van het Verenigd Koninkrijk. Het zal je maar gezegd worden. Velen zullen overigens deze uitspraak beamen lijkt me. Ik ken hem niet anders dan als een uitstekend virtuoos muzikant, iemand met buitengewoon veel kunde, smaak en ervaring, maar vooral iemand met een sublieme techniek. Daarnaast weet de man uit Sheffield heel goed hoe hij z’n jazzrock een progressieve touch moet geven. Op “A Longing For Home”, z’n vierde solo-cd, is het weer goed raak.
Het album is gebaseerd op een concept over het vinden van onze ware plek, zowel binnen onszelf als in een breder universum.
Dit album is een muzikale uitwerking van ideeën die eerder te horen waren op “Quadrivium” uit 2023. Het is het derde deel van een trilogie van albums die conceptueel met elkaar verbonden zijn, gebaseerd op filosofische, wetenschappelijke en spirituele overtuigingen. Hoewel alle drie de albums (“The Cloud Of Unknowing”, “Quadrivium” en nu “A Longing For Home”) conceptueel met elkaar verbonden zijn, kunnen ze muzikaal op zichzelf staan als drie verschillende en gevarieerde werkstukken.
Het is lovenswaardig dat Fletcher keer op keer een aantal topmuzikanten om zich heen weet te krijgen. Klasbakken zijn het, ook deze keer. Om te beginnen is daar Anika Nilles op drums. Deze Duitse dame, die bij wijlen Jeff Beck heeft gespeeld, was Fletcher ook al op het vorige album van dienst en daar kunnen we blij mee zijn.
Haar spel is swingend, bruisend en gedreven met een virtuositeit die perfect aansluit op die van Fletcher. Luister even naar het wervelende openingsnummer Satori en je gaat voor de bijl. Erg mooi hoe zij anticipeert op zijn vloeiende spel, namelijk met rollende fills. Het is uiteraard allemaal spot-on geproduceerd door Caroline Bonnett en mocht je haar naam herinneren van “Quadrivium” klopt dat. Tevens is ze in zes nummers als toetseniste actief. Haar spel is functioneel en in de jazzrock betekent dat vaak dat je je harmonische kennis op orde moet hebben. Ook bassist Jonathon Ihlenfeld Cuniado weet welke nootjes hij kan pakken. Tegen het einde van het nummer trekt hij de aandacht even naar zich toe middels een bassolo. Het nummer luistert prima weg dankzij het geoliede spel van een ieder.
Het daaropvolgende The Secret Of The Ascent is een soortgelijke compositie. Hierin horen we het toetsenwerk van de getalenteerde Noor Jan Gunnar Hoff. Opmerkelijk is de plaats van zijn orgelsolo zo vroeg in het nummer. De ondersteuning die de basgitaar hier te bieden heeft is ronduit heerlijk. Fijne passage. Verderop in het nummer komt Fletcher zelf ook met een solo hetgeen balans aanbrengt in de compositie.
Smakelijke tunes vormen het raamwerk voor deze lekkere track en zo is daar Joy Turning Into Sorrow. Dit is een meesterlijk, op klassieke gitaar gespeeld intermezzo van 1:48 minuten. Dat Fletcher erg bedreven is op dit instrument blijkt wel uit de tachtig albums met klassieke gitaarmuziek die hij voorheen op het Canadese label d’Oz uitbracht. Het nummer zet een fase in met mooie variaties, want ook het midtempo Sitting In The Sunboat met al die vloeiende gitaarlijnen en de prachtig ambiënte underground van het titelnummer A Longing For Home kleuren het plaatje op geheel eigen wijze in. Fletcher stelt echt nergens teleur.
Een parel is de melodische Her Eyes Of Azure Blue, een ballade die klinkt als Kayak goes fusion. The Sage, The Monk And The Scholar is ook zo’n lekkere. Het nummer klinkt robuust en onstuimig. Het heeft de alure alsof het live in de studio is opgenomen, maar dat kan helemaal niet aangezien toetsenist Hoff hoog en droog in Noorwegen zat.
Met het stemmige To Hear The Angels Sing breit Fletcher een eind aan het album. Het is een merkwaardige track, want na negen instrumentale nummers verwacht je geen vocaal slot en zeker geen woordloze zang van een Russische stemkunstenares. De ondergrond van aanzwellende gitaarakkoorden klinkt ambient, etherisch en uiteraard hemels.
Wederom levert Nick Fletcher een album af dat beter is dan zijn voorgangers. Tel zijn eigen kwaliteiten op bij die van zijn medespelers en je moet wel heel slecht in rekenen zijn wil je niet uitkomen op ‘formidabel’.
© Dick van der Heijde 2024