2005 (Metal Mind Productions)
De vorige studio-cd van het Poolse Lizard, “Psychopuls” uit 2004, heeft acht jaar op zich laten wachten, maar nog geen jaar later is de opvolger al een feit. Tevens vind ik deze nieuweling hun beste album tot nog toe dus is er alle reden tot enthousiasme. “Tales From Artichoke Wood” kent songtitels als Vincent, Salvador en Pablo. Ik kon er maar niet achter komen wat de link is tussen deze drie heren en een artisjok, totdat het woordje ‘art’ me opviel. De muziek is evenzo kunstzinnig en in een geweldig transparant geluid zijn dan ook acht impressies te horen die het werk van genoemde heren oproept bij zanger/gitarist Damian Bydiński. Daarnaast zijn er de twee delen van het titelnummer waar de cd op reflectieve wijze mee opent en afsluit.
Bij globale beluistering valt meteen al op dat de band met toetsenist Krysztof Maciejowski ook een grandioze violist in huis heeft die menig solo speelt. Dat is ook nodig want zowel gitaar als toetsen zijn sololoos. Wat dat betreft is het spijtig dat toptoetsenist Andrzej Jancza niet meer van de partij is, alhoewel de inkleuring die Bydiński en Maciejowski leveren ook niks te wensen overlaat. Met frisse klanken geven zij lucht aan het gitaarspel dat dan weer sprankelt en dan weer heftig klinkt. Opmerkelijk is dat de heftige gitaar nagenoeg nergens donker of zwaarmoedig is neergezet met uitzondering dan van het laatste deel van Pablo.
De muziek van Lizrad leunt zoals altijd weer flink op UK en King Crimson, ditmaal vooral op de “Discipline”-tijd. Ondanks de vele variatie, of misschien juist wel daardoor, zijn de nummers nogal inwisselbaar met elkaar en door de Poolstalige zang gaat de muziek soms wat op elkaar lijken. Maar dit mag de pret echter niet drukken. Dit is een smakelijk schijfje.
© Dick van der Heijde 2024