2024 (eigen beheer)
Of ze nu groot zijn of klein, bekend of onbekend, professioneel of niet, elke band is uniek. Simpelweg omdat de som der delen nooit hetzelfde is, elk bandlid brengt zo z’n eigen manier van spelen aan in het geheel. Ik kom met deze psychologie van de koude grond omdat dit m’n gedachten waren tijdens de eerste luistersessies naar “Six Tales Of Perception”, het debuutalbum van het Duitse progduo Castle Mountain Moon. Aanvankelijk vond ik het allemaal ‘hooguit redelijk’ wat ik hoorde, totdat de input van toetsenist Robert Köhler me begon te raken met z’n aanstekelijke elektronica. De combinatie met z’n neoprog- getinte spel is eigenlijk machtig mooi. De man barst van de ervaring bij bands als Kampai, Inquire en onder andere Emerald Edge. Eind 2023 ontmoet hij zanger/gitarist Dirk Krause en een half jaar later is het materiaal voor hun debuutalbum geschreven. Vervolgens wordt “Six Tales Of Perception” met medewerking van een aantal gastmuzikanten opgenomen en op 7 juli 2024 in eigen beheer uitgebracht.
Het album telt zeven tracks, een instrumentaal toetsenintro en zes songs. Dat intro luistert naar de naam Perception. Het klinkt nogal duister en dat wordt versterkt door een aantal mysterieuze loops en samples. Met Blue Sky Machine gaat het album gezien de titel op de voorkant pas echt van start. Na een a capella gezongen intro komt Köhler met pulserend toetsenspel. Sterke drumbreaks klinken. Een fraai nummer bouwt zich op met onder andere prachtige, zweverige strings. Het gitaarwerk halverwege is eenvoudig en subtiel, hetgeen zorgt voor een smaakvolle gang van zaken. Ook komt er een uitstekende toetsensolo voorbij. Met de bombastische accenten van Elephant komen we in een speels nummer waar de ritmes afwisselend log en mid-tempo zijn. Bij de band klinkt alles soepel en ongeforceerd, er wordt niet nodeloos moeilijk gedaan om te imponeren. Zo zal Krause zich als zanger nergens wagen aan toonladderacrobatiek. Bij hem gaat het in dit politiek geladen lied om de creativiteit en niet om de kunstjes.
Je slaat echt geen modderfiguur als je beweert dat deze muziek artrock-trekjes heeft. Niet élk nummer is er weliswaar mee overladen. Zo is het met diverse orgelgeluiden opgesierde Fly eigenlijk meer gebaseerd op AOR en classic rock. Het intro is onmiskenbaar ELO en verderop is er ELP-achtig spel te horen, niet dat Castle Mountain Moon dat uit effectbejag doet, je hebt dat nu eenmaal snel als je met strijkers- en orgelklanken werkt. De heren Krause en Köhler zijn vooral integere muzikanten, dat maakt dit album wel duidelijk.
Wat hebben we nog meer? To The Moon is een meeslepend nummer en Who? is een niemendalletje pur sang. De echte gensters springen pas over met het afsluitende Suddenly. We horen hier een prachtige ballade van meer dan elf minuten met een echte cello in het arrangement en een zinderend monumentaal slot van Krause en Köhler.
“Six Tales Of Perception” is een vermakelijk schijfje met vrijblijvende muziek zonder enige pretentie. Ik kijk reikhalzend uit naar een volgend album, echt waar!
© Dick van der Heijde 2024