2024 (Gravity Dream Music)
1: The Uninvited (2:45)
2: Break My Bones (5:54)
3: Compromised (5:01)
4: Protect Me (4:48)
5: The Plea (2:49)
6: Take Me Down (4:24)
7: A Game of Whispers (5:56)
8: The Point Of No Return (4:28)
9: Oceans (4:49)
10: The Left Unsaid (2:02)
11: Sneak Attack (7:38)
12: My Peace (2:45)
Van 2021 tot en met 2023 speelde gitarist John Cook in de neo-prog formatie This Winter Machine met als enige resultaat zijn deelname aan het prachtige album “The Clockwork Man”. Nadat Cook de band had verlaten schreef hij een hele rits nieuwe nummers en formeerde een nieuw gezelschap om zich heen met het vizier op meer kracht. De uitkomst is een pakkend bandgeluid dat heen en weer schommelt tussen progressieve rock en progmetal.
De band, die luistert naar de naam Age Of Distraction, bestaat uit vier kundige muzikanten. Naast Cook horen we allereerst de hoog zingende Charlie Bramald die zich gemakkelijk door de stevige muziek heen wurmt. Tevens zijn daar bassist Mark Gatland die we kennen van de band Hats Off Gentlemen It’s Adequate en drummer/multi-instrumentalist Dom Bennison die ook producer is van “A Game Of Whispers”, het hier besproken debuutalbum. Omdat zowel Cook als Bennison een verleden hebben bij This Winter Machine, is het logisch om beide bands qua muziek met elkaar te vergelijken.
Niet alleen is het dat Age Of Distraction krachtiger klinkt, ook heeft hun muziek meer een gruizige sfeer waardoor er een diepere donkere gloed van het album afstraalt. Wat dat betreft dekt het briljante artwork van Andjela Vujić de lading perfect. Waar ik de band echt voor wil complimenteren is de manier waarop ze hun virtuositeit in dienst van de composities weten te houden.
Sfeer en kracht komen goed naar voren in de eerste twee nummers van het album. Zo kent opener The Uninvited prachtige piano-akkoorden van gastspeler Ruby Jones welke worden afgewisseld door een bombastische passage en dan barst de boel open met het vurige Break My Bones. Bennison toont zich een geweldige drummer met een uitmuntende techniek en ook zanger Bramald en bassist Gatland maken hier duidelijk dat Cook de juiste muzikanten bij elkaar heeft. Luister vooral ook even naar de afsluitende gitaarsolo van Break My Bones. Pure verwennerij.
De kracht krijgt een lekker vervolg met Compromised. Dit nummer is in de zomer van 2023 al op single verschenen en dat geeft maar aan hoe gretig iedereen kort na de bands oprichting is. Het album komt in een lekkere flow als het gedragen Protect Me zich aandient. De sprankelende gitaararpeggio’s zijn buitengewoon welkom en de sfeer die de band daarna neerzet verdient het ook om met open armen te worden ontvangen. Age Of Distraction heeft de smaak van de melodische melancholie goed te pakken en komt vervolgens met het instrumentale The Plea. De combinatie van grimmige muziek en flitsend gitaargesoleer doet de hemel openrijten. In Take Me Down horen we dat het bandgeluid zich prima leent voor een pakkend nummer. Hier is het de voortreffelijke zangprestatie van Philip Stuckey die opvalt. Samen met die andere gastmuzikant, toetsenist Jones, doet hij hier de kleur van de muziek iets veranderen.
Eigenlijk zou ik moeiteloos alle twaalf nummers van het album kunnen bespreken, maar dat ga ik niet doen. Wel moet ik even kwijt dat ik het bombastische titelnummer A Game Of Whispers weergaloos vind. Tja, zulke messcherpe zang met zoveel integere wanhoop tussen de noten doet mijn hart huppelen. Ook gaat de akoestische gitaar van het bedwelmende rustpuntje Oceans goed naar binnen, evenals het reflectieve slotnummer My Peace.
Voor mij is het wel duidelijk dat “A Game Of Whispers” deze lofzang dubbel en dwars verdient. Ik heb met veel plezier naar dit debuutalbum geluisterd. Te mooi om lelijk over te doen.
© Dick van der Heijde 2024