Asgard – Arkana

1992 (Music Is Intelligence)

Tracks:
1: A Gathering Of Fairies (6:57)
2: Wulfstan (6:42)
3: Olaf Stonehand (13:15)
4: The Mirror Of The King (16:58)
5: The Queen Of Ice (7:52)
6: The Squirrel (3:30)
7: The Breath Of A Veiled Goddess (6:13)
8: The Lords Of The Mountain (12:18)

Eind jaren ‘80 correspondeerde ik af en toe met Alberto, een Italiaanse toetsenist. Op een bepaald moment wisselden we muziek uit van de bands waarin we speelden. Vol trots stuurde ik hem een demo van Ligeia Lie waarna hij mij een cassettebandje stuurde van zijn band Asgard. Helaas is daarna het contact verwaterd.

Een paar jaar en een herseninfarct later kwam Asgard opnieuw op m’n pad. Ditmaal was het contact niet persoonlijk, ik was namelijk helemaal verslingerd aan hun cd’s. Dat hadden ze toch maar mooi voor elkaar. Vier albums met de klassieke bezetting in de jaren ‘90 en later nog twee stuks in een gewijzigde samenstelling.

Asgard is tekstueel zwaar geïnspireerd door de Noord Europese mythologie en qua muziek zijn bands als Genesis en Marillion van invloed. Op hun derde album “Arkana” hoor je gedurende 73 minuten de band op z’n best. Het vizier staat in het betoverende A Gathering Of Fairies afgesteld op de expressieve zang en de melodische gitaar. Daarnaast is er in het flitsende Wulfstan dat een kordate toetsensolo kent een combinatie te horen van weelderige neo-prog en metal.

Aan variatie geen gebrek dus op “Arkana” en ook tijdens het verdere verloop van het album is het afwisseling troef. Olaf Stonehand brengt gothische ambient op het pallet, The Squirrel akoestische gitaar en The Breath Of A Veiled Goddess staat bol van de sprankelende piano.

In het 16 minuten durende The Mirror Of The King zit een perfecte balans tussen spanning opbouwen en spanning inlossen. Asgard is erg goed in dat fenomeen, dat hebben ze met al hun andere albums ruimschoots bewezen. “Arkana” echter spant de kroon. Precies op tijd is daar het Marillion-achtige The Queen Of Ice en ook met de daverende afsluiter The Lords Of The Mountain, waarin de band in vol ornaat van leer trekt, weten de heren weer exact de juiste toon aan te slaan.

Er moet me toch iets van het hart. Dit album staat namelijk in geen verhouding tot  het povere cassettebandje dat Alberto me indertijd stuurde. Wat een getalenteerd stel muzikanten laat dit “Arkana” horen. Wow!.

Bezetting:
Kikko Grosso: zang
Max Michieletto: gitaar
Alberto Ambrosi: toetsen, dwarsfluit
Chris Bianchi D’Espinosa: basgitaar
Marco Ferrero: drums
Thomas Schaufler: drums